Umieść modele z katalogu w Raycast AI jednym plikiem providers.yaml.

Szybka odpowiedź: włącz Custom Providers, edytuj jeden plik.

Ścieżka Raycast dla endpointów kompatybilnych z OpenAI to funkcja Custom Providers, wycelowana w zaawansowanych użytkowników i domyślnie wyłączona. Włącz ją na dole sekcji AI w Raycast Settings, użyj Reveal Providers Config, żeby otworzyć folder konfiguracji, i skopiuj dostarczany providers.template.yaml do providers.yaml. Plik żyje pod ~/.config/raycast/ai/providers.yaml. Każdy wpis dostawcy przyjmuje id, nazwę wyświetlaną, base_url i blok api_keys; każdy model, który chcesz w selektorze, jest deklarowany jawnie z jego id, nazwą wyświetlaną i oknem kontekstu, plus blok abilities opisujący, o co Raycast może go poprosić. Kształt base_url podąża za tą samą konwencją co wbudowane przykłady modeli lokalnych, które wskazują na korzeń /v1, więc wartość APIsRouter to https://api.apisrouter.com/v1. Plik trzyma poświadczenia, więc traktuj go jak dowolny plik sekretów.

providers:
  - id: apisrouter
    name: APIsRouter
    base_url: https://api.apisrouter.com/v1
    api_keys:
      default: sk-APIsRouter-...
    models:
      - id: claude-sonnet-4-6
        name: Claude Sonnet 4.6
        context: 200000
        abilities:
          temperature:
            supported: true
          tools:
            supported: true
      - id: claude-haiku-4-5-20251001
        name: Claude Haiku 4.5
        context: 200000
        abilities:
          temperature:
            supported: true

Dwie funkcje Raycast, które brzmią podobnie, ale nie są takie same.

Raycast dokumentuje dwa sposoby wniesienia własnego dostępu AI, a szukanie jednego niezawodnie wydobywa drugi, więc warto jasno postawić rozróżnienie. Bring Your Own Keys, strona BYOK w podręczniku Raycast, łączy Twój osobisty klucz Anthropic, Google albo OpenAI (OpenRouter na iOS) z Raycast AI. To prostsza funkcja, udokumentowana jako działająca bez subskrypcji Pro, ale to nie niestandardowy endpoint: żądania kierują przez serwery Raycast dla unifikacji API, a podręcznik wprost mówi, że dostępne są tylko modele już obecne w Raycast AI. Klucz bramki się tam nie podłącza, ponieważ BYOK nigdy nie pyta o URL. Custom Providers to funkcja, którą konfiguruje ta strona: Twój własny base_url, Twój własny klucz, Twoje własne zadeklarowane modele, żądania idące tam, gdzie je wskażesz. To ścieżka dla wielodostawcowej bramki, dla lokalnych serwerów i dla dowolnego modelu, którego nie niesie wbudowana lista Raycast. Ceną jest jawność, Raycast nie pobiera za Ciebie listy modeli endpointu (ta wygoda to stała prośba o funkcję), więc selektor pokazuje dokładnie to, co deklaruje Twój YAML, nic więcej i nic mniej.

Uczciwe deklarowanie modeli: identyfikatory, kontekst, możliwości.

Ponieważ nie ma automatycznego wykrywania, YAML to kontrakt, a każde pole w nim wykonuje prawdziwą pracę. Identyfikator modelu musi dokładnie zgadzać się z listingiem /v1/models bramki; to on podróżuje w żądaniu. Nazwa to tylko etykieta, którą pokazuje Raycast. Wartość context mówi Raycast, ile historii rozmowy może zapakować w żądanie, więc zaniżenie jej marnuje możliwości, a zawyżenie produkuje żądania, które model odrzuca; używaj udokumentowanego okna dla identyfikatora, który deklarujesz. Blok abilities to ten, który ludzie robią źle. Deklaruje, na czym może polegać Raycast: kontrolę temperatury, wejście wizualne, wiadomości systemowe, użycie narzędzi, wysiłek rozumowania. Zadeklarowanie możliwości, której modelowi brakuje, produkuje mylące awarie w czasie działania wewnątrz funkcji Raycast, zamiast czystych błędów, a pominięcie takiej, którą model ma, po cichu wyłącza odpowiednie zachowanie Raycast. Zacznij minimalnie, temperature plus tools dla modeli, których będziesz używać z rozszerzeniami AI, i dodawaj możliwości, gdy je potwierdzisz względem dokumentacji modelu. Istnieje utrzymywane społecznościowo rozszerzenie Raycast specjalnie do zarządzania tym plikiem z UI, z automatycznymi kopiami zapasowymi przed każdą zmianą, warto o tym wiedzieć, jeśli YAML ręcznie to nie Twoja preferencja. Tak czy inaczej, Raycast czyta plik z dysku, więc po edycji daj ustawieniom AI chwilę albo przełącz funkcję, żeby upewnić się, że selektor odzwierciedla bieżący plik.

curl -s https://api.apisrouter.com/v1/models \
  -H "Authorization: Bearer $APISROUTER_API_KEY" | head -50
# declare these ids verbatim in providers.yaml

Dobór modeli do launchera.

Ponieważ każdy zadeklarowany model rozlicza się przez ten sam klucz, pętla porównania to przełącznik selektora: uruchom te same szybkie komendy na dwóch identyfikatorach przez dzień, a potem odczytaj wydatki per model w konsoli i zachowaj ten, który zarobił na swoje miejsce.

• AI launchera to praca zrywami: streść to, przepisz tamto, wyjaśnij zaznaczenie. claude-haiku-4-5-20251001 i gemini-3.5-flash zwracają wynik, zanim skończy się animacja okna, co jest odczuciem, jakiego oczekują użytkownicy Raycast.
• Sesje AI Chat i długie pisanie szkiców zarabiają na claude-sonnet-4-6 albo gpt-5.5; zadeklaruj je obok szybkiego tieru i przełączaj per zadanie w selektorze.
• Rozszerzenia AI, które wywołują narzędzia, potrzebują modelu z niezawodnym użyciem narzędzi i pasująco zadeklarowanego bloku abilities; claude-sonnet-4-6 to tam bezpieczny pierwszy wybór.
• deepseek-v4-flash to wybór wolumenowy dla użytkowników, którzy wpinają AI w każde pole tekstowe, którego dotykają; stałe małe completions się sumują, a szybki tier utrzymuje ten nawyk niewidocznym na saldzie.
• Deklaruj niewiele modeli świadomie, zamiast wielu spekulacyjnie: każdy wpis to wiersz selektora, który przewijasz; YAML łatwo rozszerzyć w dniu, gdy potrzebujesz kolejnego identyfikatora.

Płatność za użycie · poniżej cen oficjalnych

Selected models are priced below official list prices. Exact input, output, cache, and per-request prices are shown for each model.

Tryby awarii charakterystyczne dla Raycast.

Konfigurowanie BYOK, gdy chodziło Ci o Custom Providers, to błąd najwyższego poziomu, i to nie Twoja wina: funkcje dzielą przestrzeń wyszukiwania. Jeśli przepływ, w którym jesteś, pyta o klucz dostawcy, ale nigdy o URL, jesteś w BYOK, a bramka tam nie pasuje. Wycofaj się do Settings, AI, i przełącznika Custom Providers na dole. Ignorowanie pliku zwykle oznacza, że przełącznik funkcji jest wyłączony, plik wciąż nazywa się providers.template.yaml, albo YAML ma błąd składni, w którym to przypadku Raycast nie ma nic ważnego do załadowania, a selektor po prostu nie pokazuje żadnych niestandardowych modeli. Zwaliduj YAML, zanim podejrzewasz coś głębszego. Model, który zawodzi na niektórych funkcjach Raycast, ale nie na innych, to niezgodność abilities: rozszerzenia AI używające narzędzi zawodzą, podczas gdy zwykły czat działa, gdy tools zostało zadeklarowane na modelu, któremu tego brakuje, albo nigdy niezadeklarowane na takim, który to ma. Żądania odrzucone za rozmiar wskazują na zawyżoną wartość context. I zauważ uczciwie granicę platformy: Custom Providers jest konfigurowane na Macu, w lokalnym pliku konfiguracji. Jeśli część Twojego użycia Raycast jest gdzie indziej, sprawdź w podręczniku, co funkcja tam wspiera, zanim założysz parytet.

Kto kieruje Raycast AI przez bramkę.

• Zaawansowani użytkownicy, którzy żyją w launcherze i chcą szybkich komend AI na szybkich identyfikatorach z katalogu, bez subskrypcji decydującej, których modeli mogą dotknąć.
• Osoby, które już kierują swoje narzędzia edytora i terminala przez bramkę i chcą, żeby launcher był na tym samym kluczu, jeden log użycia na wszystkich powierzchniach.
• Użytkownicy, którzy chcą modeli, których nie niesie wbudowana lista Raycast, łącznie z identyfikatorami DeepSeek i GLM, zadeklarowanych raz w YAML i dostępnych wszędzie w aplikacji.
• Twórcy rozszerzeń AI, którzy potrzebują konkretnego modelu zdolnego do narzędzi za swoim rozszerzeniem, przypiętego po identyfikatorze, zamiast podlegającego hostowanej liście.
• Deweloperzy bez dostępu do rozliczeń danego dostawcy. Dostęp oparty na doładowaniu, bez wymogu karty, usuwa zależność od rejestracji u każdego dostawcy z osobna.

Zweryfikuj endpoint i debuguj pierwszą komendę.

Uruchom najpierw curl modeli i skopiuj identyfikatory z jego wyniku do YAML; wpisywanie identyfikatorów z pamięci to główna przyczyna błędów model-not-found tutaj, ponieważ plik to jedyne źródło modeli, jakie ma Raycast. Potem włącz przełącznik, potwierdź, że selektor pokazuje Twoje zadeklarowane nazwy, i uruchom jedną szybką komendę AI na szybkim modelu. Pusty selektor to przełącznik, nazwa pliku albo składnia YAML. Błąd uwierzytelniania to blok api_keys. Błąd not-found to niezgodność identyfikatora względem listingu, który właśnie zrobiłeś curlem. Komenda, która działa w czacie, ale zawodzi w rozszerzeniu AI, to deklaracja abilities na tym modelu. Gdy komendy już płyną, konsola APIsRouter pokazuje model per żądanie, liczbę tokenów i wydatki. AI launchera to setki małych żądań, a nie kilka dużych, a log użycia to miejsce, gdzie ten wzorzec staje się liczbą, per model, per dzień, na tej samej stronie co każde inne narzędzie, które kierujesz przez bramkę.

curl -s https://api.apisrouter.com/v1/chat/completions \
  -H "Authorization: Bearer $APISROUTER_API_KEY" \
  -H "Content-Type: application/json" \
  -d '{"model":"claude-haiku-4-5-20251001",
       "messages":[{"role":"user","content":"ping"}]}'

Częste pytania