Claude Code tokenkosten: wat een sessie echt verbruikt

Kort antwoord: reken op dollars per sessie, niet centen.

Claude Code is een agentische tool, geen chatvenster. Eén verzoek van jou kan tientallen modelaanroepen triggeren, en elke aanroep verstuurt het volledige groeiende gesprek opnieuw als input-tokens. Dat maakt inputvolume, niet output, de bepalende factor voor de kosten. Output-tokens zijn meestal een afrondingsverschil naast input. Bij benadering gerapporteerde community-cijfers zetten een serieuze sessie van een uur op een middelgrote repo op ruwweg 5 tot 20 miljoen tokens. Tegen directe Anthropic-tarieven voor Sonnet 4.6 ($3 per miljoen input, $15 per miljoen output) komen de meeste sessies ergens tussen ongeveer $2 en $40 uit vóór cachingkortingen, en zware Opus-dagen gaan daar ver overheen. Prompt caching trekt echte rekeningen onder de naïeve rekensom, maar het patroon blijft staan: lange sessies op grote repo's kosten echt geld. Je hebt drie hefbomen. Verminder wat het contextvenster binnenkomt, routeer routinewerk naar goedkopere modellen, en verlaag het tarief per token door te veranderen waar verzoeken worden gefactureerd. De rest van deze pagina werkt elke hefboom uit met concrete cijfers.

Waar de tokens echt naartoe gaan.

Twee mechanismen verzachten dit. Ten eerste Anthropic prompt caching: Claude Code markeert stabiele prefixes als cachebaar, cache writes kosten een toeslag, en cache reads worden gefactureerd tegen ongeveer een tiende van het normale inputtarief. Ten tweede contextcompactie: het /compact-commando vat geschiedenis samen en laat het ruwe transcript vallen. Beide helpen enorm, en geen van beide verandert de fundamentele regel: alles wat in het venster zit, wordt betaald bij elke aanroep die het bevat. Daarom kost dezelfde prompt sterk verschillende bedragen in verschillende repo's. Een vraag gesteld in een verse sessie met een compacte CLAUDE.md is goedkoop. Dezelfde vraag gesteld 30 beurten in een sessie die al een dozijn grote bestanden heeft gelezen, rijdt bovenop een tokenvenster van zes cijfers.

• Systeemprompt en tooldefinities: ruwweg 15 tot 20K tokens, opnieuw verstuurd bij elke afzonderlijke modelaanroep.
• CLAUDE.md, regelsbestanden en MCP-toolschema's: geladen bij sessiestart en meegenomen in elke volgende aanroep.
• Bestanden lezen: een bronbestand van 500 regels is ruwweg 5 tot 7K tokens, en het blijft in het venster nadat het één keer is gelezen.
• Toolresultaten: testoutput, grep-treffers en terminallogs worden aan het gesprek toegevoegd en bij elke latere beurt opnieuw als input gefactureerd.
• De agentische loop zelf: één "los deze mislukte test op" kan 10 tot 40 modelaanroepen opleveren voordat Claude Code terugkoppelt.

Realistische rekensom voor sessiekosten.

Modelleer het beurt voor beurt in plaats van te gokken. Een typische sessie van gemiddelde omvang draait ongeveer 40 modelaanroepen. Zodra een paar bestanden en wat testoutput zich hebben opgestapeld, komt het volledige venster gemiddeld uit op zo'n 90K tokens per aanroep. Veertig aanroepen van 90K is 3,6M input-tokens. Output blijft klein: 40 aanroepen van ruwweg 1.000 tokens elk is zo'n 40K output-tokens. De tabel hieronder prijst drie sessieprofielen tegen directe Anthropic-listprijzen. Behandel deze als plafonds: prompt caching geeft flinke korting op het herhaalde prefix, dus gecachete sessies komen doorgaans lager uit. Het patroon komt overeen met wat ontwikkelaars rapporteren. Incidentele middagen kosten een paar dollar; Opus als dagelijkse driver op de API draaien kan meerdere honderden dollars per maand oplopen.

Plan versus API: op welke manier is Claude Code goedkoper?

Anthropic verkoopt Claude Code op twee manieren: gebundeld in abonnementen met vast tarief en gebruikslimieten in rollende vensters, of gemeten per token op de API. Claude Code API-prijzen zijn simpelweg de modeltarieven hierboven toegepast op wat je sessies verbruiken, zonder plafond en zonder afsluitmoment. Het omslagpunt is pure rekenkunde. Als je typische sessie ongeveer $11 kost op Sonnet tegen directe tarieven, verdient een abonnement van $20 zichzelf terug bij ruwweg twee sessies per maand, mits je onder de limieten blijft. De adder zit in de limieten zelf: zwaar agentisch gebruik is precies het patroon dat rollende limieten raakt, en een vast tarief houdt op goedkoop te zijn zodra je midden in een sessie wordt buitengesloten. API-facturering keert dat om. Je wordt nooit afgesloten, en je betaalt exact voor wat je verbruikt. Veel zware gebruikers eindigen hybride: een abonnement voor interactief werk, een API-sleutel voor CI-taken en overloop.

Zo verlaag je Claude Code tokenkosten.

De laatste twee hefbomen versterken elkaar. Een goedkoop model routeren via een goedkoper endpoint kan een sessie van $10 voor routinewerk terugbrengen tot ver onder een dollar. Eén gateway-optie is APIsRouter, een OpenAI-compatibele API met pay-as-you-go facturering zonder abonnement: wereldwijde modellen zijn 20 procent onder de officiële lijst geprijsd, Chinese modellen zitten onder hun officiële tarieven, de eerste storting voegt +100 procent saldo toe, en de checkout zonder registratie op /topup neemt eerst de betaling aan en e-mailt daarna de sleutel. De catalogus hieronder toont hoe een routeringsladder er in de praktijk uitziet. Kimi K2.6 (kimi-k2.6) is ook beschikbaar als je die als budgetniveau verkiest.

• Houd CLAUDE.md compact. Elke regel is een terugkerende kost bij elke modelaanroep in elke sessie.
• Start een verse sessie per taak en draai /compact wanneer een lange sessie afdwaalt. Een venster van 150K tokens factureert 150K bij elke aanroep.
• Beperk het lezen. Wijs Claude Code naar specifieke bestanden in plaats van het te laten crawlen, en sluit build-output en vendored mappen uit.
• Schakel MCP-servers uit die je niet gebruikt. Hun toolschema's rijden mee in de systeemprompt bij elke aanroep.
• Routeer op model. Bewaar Opus voor architectuur en lastige debugging, draai Sonnet als standaard, en stuur boilerplate, testopzet en commitberichten naar goedkopere modellen.
• Verlaag het tarief per token zelf door de base URL naar een gateway te wijzen in plaats van te factureren tegen directe listprijzen.

Configuratievoorbeeld: Claude Code omleiden en verifiëren.

Claude Code leest ANTHROPIC_BASE_URL bij het opstarten, dus veranderen waar tokens worden gefactureerd is een instellingswijziging, geen workflowwijziging. Zet het endpoint en de sleutel in ~/.claude/settings.json en elke sessie neemt ze over. Model-ID's blijven hetzelfde, tooluitvoering blijft lokaal op je machine, en terugrollen is één regel uitcommentariëren. Voor OpenAI-compatibele tools en scripts eindigt de base URL op /v1 (https://api.apisrouter.com/v1). Verifieer de sleutel met een losse curl voordat je je dagelijkse driver ernaartoe wijst:

{
  "env": {
    "ANTHROPIC_BASE_URL": "https://api.apisrouter.com",
    "ANTHROPIC_AUTH_TOKEN": "sk-APIsRouter-...",
    "ANTHROPIC_MODEL": "claude-sonnet-4-6",
    "ANTHROPIC_DEFAULT_OPUS_MODEL": "claude-opus-4-7",
    "ANTHROPIC_DEFAULT_SONNET_MODEL": "claude-sonnet-4-6"
  }
}

Veelgestelde vragen